Mike Oldfield / The Moody Blues - artykuły w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 11 z 1976 r.

 

Peter Frampton - sukces przychodzi po latach, artykuł w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 10 z X 1976 r.

 

Bruce Springsteen - biografia artysty w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 9 z IX 1976 r.

 

Nazareth / Genesis - biografie wykonawców w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 7-8 1980 r.

 

Bob Marley / Bachman Turner Overdrive - biografie wykonawców w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 7-8 1980 r.

 

Donna Summer / Jimi Page - artykuły w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 6 z 1980 r.

 

Tangerine Dream / Jethro Tull - artykuły w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 5 z 1980 r.

 

Steely Dan - artykuł o grupie w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" z IV 1976 r.

 

Procol Harum - artykuł o zespole w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 3 z III 1976 r.

 

Wspominająć Jimi Hendrixa - artykuł w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr XI z 1975 r.

 

Węgierskie gwiazdy rocka i Szasza Gradski - artykuły w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" ze I 1976 r.

Opis zespołów: Blackbyrds i Bay City Rollers w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr XII z 1975 r.

 

"Tommy" Kena Russella - magazyn "Jazz. Rytm i Piosenka", nr X 1975 r.

 

Gitary gwiazd - artykuł w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" z IX 1975 r.

 

Czy rock istnieje? Artykuł w magazynie „Jazz Rytm i Piosenka” VI 1975 r.

 

Artykuł jest polemiką Stanisława Danielewicza z artykułem Wacława Panka pt.: „Rock – ideologia czy widowisko” opublikowanym w piśmie „Litery” z XII 1974 r. Ten komunistyczny dziennikarzyna mający jednak ogromny wpływ na kształtowanie oficjalnej opinii na rożne tematy kulturalne, a zwłaszcza muzyczne, stwierdził w nim, że „Muzyka rockowa nigdy nie istniała samoistnie…”. Taka też była ówczesna wykładania komuszych władz w PRL, stąd zwalczały one tę niby nie istnieją muzykę w latach 70., co praktycznie uniemożliwiało polskim muzykom rockowym tego czasu nagrywanie płyt i koncertowanie.

10 CC - artykuł o zespole w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" z VII-VIII 1975 r.

 

Stomu Yamashta - artykuł w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 6 z 1975 r.

 

Stevie Wonder w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 5 z 1975 r.

 

Tower Of Power - artykuł w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 4 z IV 1975 r.

 

Airto Moreira. Muzyka strukturalna - artykuł w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka nr 2 z 1975 r.

 

Zappa w Helsinkach - "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 2 z 1975 r.

 

Ry Cooder i mandolina, która nie wyszła z mody - "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 1 z 1975 r.

 

Powrót The Electric Flag - "Jazz. Rytim i Piosenka" nr XII z 1974 r.

 

The Grateful Dead - "Jazz. Rytm i Piosenka", nr 10 z X 1974 r.

 

Elton John - "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 6 VI 1974 r.

 

Black Sabbath i jego 5 album - "Jazz. Rytm i Piosenka" nr z VI 1974 r.

 

Wywiad z zespołem SBB, "Jazz. Rytm i Piosenka" nr VI z 1974 r.

 

Wywiad z Tadeuszem Nalepą - "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 4 z IV 1974 r.

 

Powrót Dylana - artykuł o Bobie Dylana w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" z IV 1974 r.

 

Mahavishnu Orchestra przestała istnieć - artykuł w "Jazz. Rytm i Piosenka" nr z IV 1974 r.

 

W Polsce okresu PRL dostęp do zachodniej prasy muzycznej był bardzo utrudniony, stąd masowy odbiorca praktycznie mało co wiedział co się dzieje w świecie muzyki. Przeważnie pisali o tym polscy dziennikarze muzyczni którzy wiedzę czerpali z zachodniej prasy muzycznej. Najczęściej taką wiedzę przetwarzali pisząc choć po części coś oryginalnego, ale niekiedy - jak tutaj - jedynie praktycznie rzecz biorąc jedynie tłumaczyli jakiś zachodni artykuł na j. polski.

Uriah Heep i Led Zeppelin po latach - artykuł w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 3 z III 1974 r.

 

Yoko Ono - sylwetka artystki w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 2 z II 1974 r.

 

War - biografia zespołu w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 2 z II 1974 r.

 

Pink Floyd - artykuł o zespole w "Jazz. Rytm i Piosenka" nr 1 z 1974 r.

 

Po wielkim międzynarodowym sukcesie albumu "The Dark Side Of The Moon" brytyjski zespół Pink Floyd stal się nagle przedmiotem powszechnego zainteresowania stopniowo przechodzącego w następnych latach w uwielbienie. Sukces tego albumu nie umknął uwadze także redakcji polskiego magazynu muzycznego "Jazz", w którym w styczniu 1974 r. opublikowano dość obszerny materiał o dotychczasowym dorobku tego zespołu aż do płyty "The Dark Side...". 

Grupa Witalisa Klejnota z Moskwy – pierwszy radziecki zespół jazz-rockowy, artykuł w magazynie „Jazz. Rytm i Piosenka” ze I 1973 r.

 

Polscy wykonawcy muzyki rockowej i jazzowej z powodu komuszej ideologii panującej w PRL byli ograniczani w swej twórczości i często prześladowani. W jeszcze trudniejszym położeniu byli wykonawcy radzieccy tworzący wówczas w ZSRR. Jeden z nich został opisany w gazecie przez Arkadija Piertrowa w formie przedruku po polsku jego rosyjskojęzycznego artykułu dla jakiejś gazety rosyjskiej.

Opisał on działający w Moskwie zespół Witalisa Klejnota uchodzący za pierwszą radziecką grupę jazz-rockowa. Tworzyła ona muzykę w stylu big bandowego jazzu w rodzaju Chicago i Blood Sweat And Tears. Trudno powiedzieć jakie były dalsze losy t4ej grupy i czy dokonała jakichś nagrań wydanych na płytach.

 

Suzie Quatro – artykuł w magazynie „Jazz. Rytm i Piosenka” nr 12 z XII 1973 r.

 

Suzie Quatro (wł. Susan Kay Quatro) to jedna pierwszych kobiecych gwiazd rocka, która nie tylko odniosła wielki sukces komercyjny i artystyczny, ale także go przeżyła i pomimo sędziwego wieku występuje sporadycznie do chwili obecnej. Urodziła się w Detroid w stanie Michigan w 1950 r. więc obecnie ma już 73 lata. Była nie tylko piosenkarką o ładnej buzi ale także dość mocnym głosie mogącym przekrzyczeć nie jednego męskiego wokalistę, a także zdolną kompozytorką i całkiem dobrą basistką.

W ciągu swej kariery wydala kilkanaście albumów studyjnych a pierwszym z nich był „Suzi Quatro” wydany w 1974 r. Swe najlepsze albumy wydała w latach 70. O ich jakości decydowały mocne ale melodyjne rokowe piosenki w rodzaju singlowego „Can The Can” (19173) czy też "Devil Gate Drive" (1974). Po czym jej kariera uległa osłabienia wraz ze zmianami preferencji muzycznych fanów i wielkich koncernów muzycznych.

Poniższy artykuł opisuje początki jej kariery widziane z dalekiego komunistycznego kraju jakim wówczas była Polska. Jest to zarazem pierwszy artykuł o Suzie Quarto wydrukowany w j. polskim w polskiej prasie muzycznej.

Roy Orbison - biografia artysty w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" z 11 XI 1973

 

Grand Funk Railroad – artykuł w magazynie „Jazz. Rytm i Piosenka”, nr 9 z IX 1973 r.

 

Jednym z popularnych do dzisiaj zespołów jacy wypłynęli na fali boomu rockowego początku lat 70. była amerykańska grupa Grand Funk Railroad. Na początku lat 70. Pierwotnie było to trio złożone z trzech muzyków: Dona Brewera (perksusja, śpiew), Marka Farnera (śpiew, gitara, harmonijka ustna, organy, fortepian) i Mela Schachera (gitara basowa, śpiew). Później doszedł do nich Craig Frost grający na instrumentach klawiszowych i śpiewający.

Artykuł prezentuje stan polskiej wiedzy o tym zespole po nagraniu przez niego jego sześciu pierwszych jego płyt studyjnych i albumu koncertowego. Były to następujące albumy: „On Time” (1969), „Grand Funk” (1969), „Closer To Home” (1970), „Survival” (1971), „E Pluribus Funk” (1971) i „Phoenix” (1972), a także koncertowej „Live Album” (1970).

Larry Coryell - sylwetka muzyka w magazynie "Jazz. Rytm i Piosenka" z III 1973 r.

 

Larry Coryell (1943-2017) był amerykańskim gitarzystą jazzowym tworzącym muzykę głównie w stylu fusion, ale także grał jazz rocka, flamenco, rocka psychodelicznego i blues rocka. Swe największe sukcesy odnosił w latach 70., ale pozostał twórczym artystą także w następnych dekadach aż do swej śmierci. Nigdy nie zyskał jednak statusu mega gwiazdy i masowej popularności. W PRL był znany głównie garstce fanatyków jazzowych. Powyższy artykuł z magazynu „Jazz” opisuje jego dorobek artystyczny z pierwszych sześciu płyt artysty. Został on przygotowany na podstawie angielskiego tekstu opublikowanego wcześniej w amerykańskim piśmie jazzowym Down Beat.

John McLauglin. Muzyk-mistyk-filozof – magazyn „Jazz. Rytm i Piosenka” z V 1973 r.

 

Urodzony w 1942 r. brytyjski gitarzysta i kompozytor John McLaughlin na początku lat 70. odnosił swe największe sukcesy. Po terminowaniu u Milesa Davisa na przełomie lat 60. I 70. I nagraniu pierwszej solowej płyty „Extrapolation” (1969) do dzisiaj uważanej za jedną z najlepszych w jego dorobku, założył zespół The Mahavishnu Orchestra z którym nagrał trzy rewelacyjne albumy: „The Inner Mounting Flame” (1971), „Birds Of Fire” (1973) i „Between Nothingness and Eternity” (1973) – wszystkie utrzymane w stylu jazz-rockowym.

Prezentowany artykuł przedstawia początki kariery McLaughlina, w tym omawia początki kariery zespołu Mahavishnu Orchestra w oparciu o wywiad tego muzyka opublikowany na łamach brytyjskiej gazety „Melody Maker”.

The Fifth Dimension / Locomotiv GT – artykuły w „magazynie „Jazz. Rytm i Piosenka” z VI 1973 r.

 

The 5th Dimension, to obecnie mało znany w Polsce zespół amerykański działający od 1966 r. do chwili obecnej (w oryginalnym wcieleniu do 1975 r.) tworzący muzykę w stylu sunshine pop, pop soul i psychodeliczny soul. Jego oryginalny skład tworzyli: Ronald Townson, Lamonte McLemore. Florence LaRue, Billy Davis Jr. i Marylin McCoo. W 1973 r. koncertowali w Polsce m.in. w klubie „Stodola” w Warszawie, gdzie dali też zaimprowizowany koncert z polskim zespołem wokalnym Novi Singers.

Drugi artykuł dotyczy początków działalności węgierskiego zespołu rockowego Locomotiv GT działającego w latach 1971-1992, a następnie po reaktywacji w okresie 1997-2016. Jego liderem był zdolny kompozytor, klawiszowiec i wokalista Gabor Presser, wcześniej lider grupy Omega.

Duane Allman (i nie tylko) artykuł w magazynie „Jazz. Rytm i Piosenka” z V 1973 r.

 

Faktycznie w artykule tym przypomniano nie tylko sylwetkę Duane’a Allmana, genialnego gitarzysty amerykańskiego zespołu The Allman Brothers Band grającego w stylu southern rocka, ale także jej basisty Berry Oakleya. Obaj z nich zginęli w młodym wieku wypadkach motocyklowych: Howard Duane Allman w wieku 24 lata w dniu 29 X 1971 r., a Raymond Berry Oakley także w wieku 24 lat 11 XI 1972 r.

Niezależnie od tego w początkowej fazie tekstu informowano o przedwczesnej śmierci klawiszowca zespoły The Grateful Dead, Rona „Pigpen” McKernanna (właściwie Ronalda Charlesa McKernana). Zmarł on 8 III 1973 r. w wieku 27 lat a powodu rzadkiej choroby immunologicznej i alkoholizmu, która zniszczył mu wątrobę.

W każdym z tych wypadków śmierć każdego z tych muzyków była wielką stratą dla muzyki rockowej.

Eric Clapton – „Jazz. Rytm i Piosenka” , IV 1973 r.

 

Artykuł o powrocie Ericka Claptona po prawie dwuletniej przerwie na scenę muzyczną przygotowany przez anonimowego dziennikarza magazynu „Jazz. RiP” na podstawie tłumaczenia relacji angielskiego dziennikarza Chrisa Welcha opublikowanej w tygodniku „Melody Maker”. Przerwa o jakiej mowa to okres po rozwiązaniu dotychczasowego zespołu Claptona Derek and the Dominos na początku 1971 r. Fragmenty koncertów o jakich w artykule mowa zostały potem opublikowane na albumie „Eric Clapton's Rainbow Concert” wydanym w 1973 r. Grano na nich m.in. dawne utwory Cream np. „Badge”, Blind Faith np. „Presence Of The Lord”, a także utwory z płyt Claptona np. „After Midnight”.

Oprócz tego w dziale informacyjnym podano, że na polskim rynku muzycznym ukazały się następujące płyty polskich wykonawców: „Krywań Krywan” zespołu Skaldowie, „Magda Umer” Magdy Umer i „Tadeusz Woźniak” Tadeusza Woźniaka – wszystkie wydane przez koncern Polskie Nagrania „Muza”.

Paul McCartney – artykuł w magazynie „Jazz. Rytm i Piosenka” z II 1973 r.

 

Jedną z bolączek polskiej prasy muzycznej okresu PRL był dramatyczny brak dostępu do źródeł informacji. Z tego powodu z konieczności dziennikarze korzystali ze źródła pośredniego jakim była zachodnia prasa muzyczna. Tutaj mamy przykład artykułu napisanego właśnie w ten sposób, a więc na podstawie tekstu opublikowanego wcześniej w brytyjskiej gazecie „Melody Maker”.

Na początku lat 70. XX w. jeden z dwóch liderów zespołu The Beatles, Paul McCartney nagrał i wydal swój pierwszy solowy album „Paul McCartney” (1970 r.) a następnie skupił się na karierze założonego przez siebie zespołu Wings który tworzył wraz z żoną Lindą (klawisze, śpiew) i Denny Lainem (gitara, śpiew).

Artykuł opisuje okres gdy po wydaniu dwóch pierwszych płyt: „Wild Life” (1971) i „Red Rose Speedway” (1973) zespół Wings odniósł sukces komercyjny singlem „Mary Had A Little Lamb / Little Woman Love” wydanym w 1972 r. Jednak tekst jest niespójny i jakby brak w nim myśli przewodniej, bo Autor nie miał możliwości zapoznania się w pełni z wspomnianymi wcześni ej płytami McCartneya, ani też nie znał szczegółów powstania tych nagrań.